دلتنگی های من و دوستانم

شايد که سمند مهر راندي ناني بگرسنه اي رساندي آفت زده حوادثي را از ورطه عجز وارهاندي از دامن غرقه اي گرفتي تا دامن ساحلش کشاندي هر قصه که گفتني است، گفتي هر نامه که خواندنيست خواندي پهلوي شکستگان نشستي از پاي فتاده را نشاندي گوئي بتو داده اند سوگند کاين راز، نهان کني به لبخند اين دست که گشته است پر چين بودست چو شاخه اي برومند کدرست هزار مشکل آسان بستست هزار عهد و پيوند بنموده به گمرهي، ره راست بگشوده ز پاي بنده اي، بند شايد که به بزمگاه فرعون بگرفته و داده ساغري چند زان دم که تو خفته اي درين غار گردنده سپهر، گشته بسيار بس پاک دلان و نيک کاران آلوده شدند و زشت کردار ب...

ادامه مطلب